Zaterdag 9 april was het eindelijk zo ver....tijd om te zwemmen voor al dat sponsorgeld! De kinderen kwamen met wat gezonde spanning aan bij zwembad De Witte Brug. Ze gingen iets doen wat ze nog nooit gedaan hadden en het zou vast wel lukken.
Vlak voor 17 uur stonden alle kinderen klaar bij de zwembadrand. Hun favoriete muziek ging aan en ze gingen van start. Iedereen zwom 3 banen heen en weer en daarna werd er gewisseld. Tussendoor werden en duik en balspelletjes gedaan in het andere bad.
Al snel bleek dat het best zwaar was. Sommige kinderen kregen hulp van klasgenoten die wat baantjes extra konden zwemmen. Na ongeveer 1,5 uur gingen ook veel kinderen samen in een baan zwemmen om wat steun aan elkaar te hebben. Van de ouders en andere familieleden die in het zwembad aanwezig waren kregen we flink wat steun.
Natuurlijk zwom ik ook mee. Ik had die nacht in Eindhoven van 23.00-11.00 uur in estafette gezwommen met Maarten van der Weijden. Maarten finishte om 10.37 uur al. Een enorm bijzondere prestatie! Hij had 42,2 km gezwommen zonder pauze. Ons estafetteteam zwom nog door tot 11.00 uur. Wij hadden toen ruim 27 km op de teller staan. Een nachtje doorgehaald en moe maar voldaan ging ik na thuiskomst op de fiets naar Castricum. Ook ik had er enorm veel zin in. En ook in Castricum heb ik nog heel wat baantjes gezwommen. Ik was ingedeeld bij een groepje, heb zwembeurten overgenomen en gezellig met kinderen meegezwommen. De high 5 en high 10 deelden we links en rechts aan elkaar uit om elkaar te supporten.
Het laatste half uur kwam iedereen bij ekaar en stonden de groepjes aan beide kanten van het bad opgesteld. De klok werd op 30 minuten ingesteld en we gingen baan voor baan in een supersnelle estafette. Er was toen lekker veel publiek om ons extra hard aan te moedigen. De kinderen zwommen nog harder dan ze eerder hadden gedaan, en dat terwijl ze al flink uitgeput waren. In de laatste minuut werden we naar de finish geschreeuwd! Een groot gejuich ging door het zwembad heen. Het was tijd om ons feestje te vieren. De glijbaan ging aan en de kinderen vlogen de trap op en kwamen joelend de glijbaan uit.
Na het omkleden stond er een patatje voor de kinderen klaar. Dik verdiend na zo’n enorme prestatie! Ik ben ongelooflijk trots op de kinderen. Wat zij gepresteerd hebben is buitengewoon. Zij stonden voor elkaar klaar. Ze hebben een enorme bijdrage geleverd voor onderzoek naar kanker. Ze hebben laten zien wat teamwork is en vooral dat je samen het verschil kunt maken. Ik was (en zeker niet alleen door vermoeidheid) tot tranen geroerd door deze prestatie en de manier waarop we dit project samen gedaan hebben. Ik werd overladen met knuffels door de kinderen. Trots is veel te zacht uitgedrukt voor deze prestatie. Voor mij is dit onvergetelijk!
Juf Willy
